باسمه تعالی

خبر برگزاری اختتامیه محفل انس با قرآن در آخرین روز از ماه مبارک رمضان در مدرسه علمیه صدیقه کبری (س)  شهرستان بهار

به گزارش معصومه عیوضی (مدیر مدرسه علمیه صدیقه کبری (س) محفل انس با قرآن در آخرین روز از ماه مبارک رمضان با قرائت جزء 30

در مدرسه علمیه صدیقه کبری (س) با حضور عموم مردم برگزار شد . در ابتدای مراسم طبق روزهای گذشته جزء خوانی ادامه پیدا کرد و

جزء 30 توسط قاریان مدرسه تلاوت شد ,تفسیر قرآن و آیات تلاوت شده , درس اخلاق , احکام , مهارت های زندگی

توسط مبلغان این مدرسه از برنامه های جانبی محفل انس با قرآن بود

عیوضی با بیان اینکه امسال محفل انس با قرآن همراه با ضیافت افطاری برگزار شد افزود : این مراسم باهدف ترویج فرهنگ قرائت قرآن بود

که با استقبال خوب مردم برگزار شد . حسن ختام این مراسم دعای 45صحیفه سجادیه (دعای وداع با ماه رمضان ) ،ختم صلوات ,

روضه خوانی و مداحی توسط مداحان اهل بیت بود .

ایشان در پایان گفت : با توجه به این که ایام رمضان فرصتی مناسب برای تدبر و درک آیات الهی است امیدواریم

مدرسه علمیه صدیقه کبری (س) با برگزاری محفل انس با قرآن گامی موثر در معرفی هر چه بیشتر این کتاب اسمانی برداشته باشد .

میعاد رهایی عید فطر در قرآن کریم

عید در لغت از ماده عود به معنی بازگشت است ،لذا به روز های که مشکلات از قوم و جمعیتی بر طرف می شودوباز گشت به پیروزی ها و راحتی های نخستین می کند عید گفته می شود .
در اعیاد اسلامی  به مناسبت اینکه در پرتو اطاعت یک ماه مبارک رمضان  ،صفا وپاکی فطری نخستین به روح وجان باز می گرددو آلودگی های که بر خلاف فطرت است ،از میان می رود ،عید گفته شده است .
عید فطر در قرآن
با مراجعه به قرآن شریف آیاتی را می توان یافت که که به طور مستقیم و با کمی دقت در عید فطر و آداب آن توجه دارند و نشان می دهد که این مسئله از دید قرآن پنهان نمانده  است .
1-آیه ی185سوره بقره
در این آیه خداوند متعال ضمن معرفی ماه مبارک رمضان و نزول قرآن در آن به برخی از احکام مر بو ط به این ماه شریف اشاره کرده و می فر ماید:هریک از شما که هلال ماه رمضان را مشاهده کرد باید روزه بگیرد و کسی که در حال سفر ویا مریض بود و ماه رمضان را درک کرد در روز های دیگر باید روزهی فوت شده را جبران کند در ادامه می فر ماید: این احکام را به خاطر راحتی شما و نه به خاطر به سختی افتادنتان تشریع نموده است و اینکه عدد را تکمیل کنید و خدا را به خاطر هدایت بزرگ بدارید .
ومقصود از ((ولتکبرو االله))تکبیر های است که در شب عید فطر وارد شده است که این تکبیر ها بعداز چهار نماز مغرب وعشاءوصبح روز و نماز عید فطر گفته می شود در عید فطر این گونه می گویند ((الله اکبر الله اکبر لا اله الاالله و الله اکبر والله اکبر ولله الحمدالحمد علی ما هدانا وله الشکر لی ما اولانا ))

2-آیات14و15سوره یاعلی
در آیات مورد بحث به نجات اهل ایمان وعوامل این نجات اشاره می کند ،ومی فر ماید مسلما رستگار می شود کسی که خود را تزکیه کند و نام پرودگارش را به یاد آورد و به دنبال آن نماز بخواند به این ترتیب عامل فلاح ورستگاری  و نجات وپیروزی را سه چیز می شمرد.تزکیه وذکر نام خدا وسپس به جا آوردن نماز .عده ای بر اساس روایات رسیده معتقدند که منظور از ((تزکی ))دادن زکات فطره وخواندن نماز عید است .بعضی نیز تز کیه را در اینجا به معنی دادن صدقه مالی دانسته اند .اما تزکیه معنای وسیعی دارد هم پاکسازی روح از آلودگی شرک وهم پاکسازی از اخلاق رذیله وهم پاکسازی عمل از محرماتو هر گونه ریا و هم پاکسازی مال وجان به وسیله دادن زکاتدر راه خدا .
آداب نماز عید
خداوند متعال در فرازی از آیه 31سوره اعراف می فر ماید :((خذوا زینتکم عند کل مسجد ))یعنی هنگام رفتن به مسجد زینت های خود را بر دارید .این خطاب به همه ی فرزندان آدم به عنوان یک قانون همیشگی که شامل اعصار قرون می شود که زینت خود را به هنگام رفتن به مسجد با خود داشته باشید .این جمله می تواند هم اشاره به زینت های جسمانی باشد که شامل پوشیدن لباس های مرتب وپاک وتمیز وشانه زدن موها وبه کار بر دن عطر ومانند آن می شود و هم شامل زینت های معنوی ،یعنی صفات انسانی و ملکات اخلاقی و پاکی نیت و اخلاص .

یکی از برکات وجود ائمه علیه السلام دستور العمل های است که از آنها برای ارتباط بهتر با خدا در اوقات خاص ،همچون شب های قدر رسیده است وقرآن به سر گرفتن نیز یکی از این دستور العمل های عالی است که رایج ترین مراسم شب های قدر است .در عمل قرآن به سر گرفتن :*قرآن را که کلام خداست واسطه بین خود و خده قرار می دهیم و با قرار دادن قرآن بالای سرمان تصمیم می گیریم که کتاب الهی را در راس امور خود قرار دهیم  وزند گی خود را مطابق آن تنظیم نمایم .*در قرآن به سر گرفتن ما خدا را به ذات خودش و اسامی ائمه علیهم السلام قسم می دهیم که از لغزشهایماه بگذرد ودعاهیمان را مستجاب کند .

چیست راز شب قدر ؟قدر ابو تراب  است وکوله بار نان وخرما بر دوش و یک سبد احساس در دلش ؟یا غلتیدن اشک شوق از چشم یتیمانی که عاشقش بودند ؟این ماه بهتر از هزار ماه چیست ؟آخر ،یک شب کجا وهزار ماه کجا؟چیست راز شبی که از آ« بوی گلبرگ می آید ؟بوی یاس !بوی تراب !چیست راز این معمای بزرگ !کیست مرد این میدان !او هم فرزند امام  علی (ع) است کوله بارش همه نور ویقین  است و سرور و شاید نان وخرما آورده برای کودکان شهر !او که نبودش در این شب ها ،بد }ور ؤ[ می نمایاند .مردی که قدرش را ندانسته در دل قدر نشسته ایم !به کجا می نگریم ؟ او این جاست ،کوله بارش این جاست وکمی آن سو تر  سجاده ی لطیفش در آب جاری است و باز شب قدر ،قدرش را ندانسته ،فقط حسرت ندیدنش را می خوریم  ورو به قبله سر در پناه قرآن گرفته ،گلواژه های ((با لحجه))بر لب و اشک فراق از چشم جاری می کنیم . آن مرد می آید ،او می اید و شب قدر مان را آن قدر خوب معنا می دهد که انگار هزار ماه  آموخته ایم فقط برای همین یک شب !

دعای روز بیستم ماه مبارک رمضان ؛خداوندا ،پس از پشت سر گذاشتن بیست روز حالا دوست دارم در های بهشت را بگشایی و در های جهنم را ببندی وبا توفیق تلاوت آیات لطف آرامش را در قلبم ساکن کنی«یا منزل السکینه فی قلوب المو منین »

نماز شب امیر مومنان (علیه السلام)**ابن ابی الحدید معتزلی در باره نماز شب امام علی (ع) می نویسد:(عابدان ،نیایش وپرستش الهی را به راستی از علی (ع) آموختند .او همواره غرق در عبادت بود و هر گز نماز شب او ترک نشد ؛حتی در شبی که تهاجم عمومی به مسلما نان صورت گرفت و حمله همگانی آغاز شد و سرنوشت جنگ در لیله الهریر رقم خورد ،علی (ع)نماز شب را رها نکرد و زمانی که تیرهای سهمگین دشمن از راست وچپ وبالای سر او می بارید ،سجادهی نماز شبش را باز کرد و در چنین شبی حساس نیز نماز شب را ترک ننمود .

چشم که باز می کنم روز شانزدهم پیش زانو انم نشسته ومن هنوز در نیمه راه ومحتاج توام .معبودا !مرا در این روز به مدارا با نیکان عالم ودوری از بدان توفیق ده و جا بده این دل باز مانده از هر جا را در دار القرار خودت ای معبود جهانیان و ای صاحب خانه امن و آرامش در عالم .

شناخت ماهیت توسل *.توسل همان خواست قلبی وکشش درونی توسل کننده نسبت به توسل شونده برای قرب به هدف توسل یعنی خداوند است واین همه در محور حقیقت است ،نه مجاز .خواست ومیل قلبی حقیقی،امری جدای از حقیقت وجودی شخص متوسل نیست .لذا توسل به معنای هماهنگ ساختن حقیقت وجودی انسان وتحول جوهر و ذات فرد در راستای حقیقت وجودی ذوات مقدسه اولیای الهی است که  حقیقت این ذوات نیز به نوبه ی خود  جلوهای از مقام حق محض وکمال مطلق می باشد.وقتی روح شخص متوسل ،از ارواح انبیای معصوم (ع)رنگ می گیرد در حقیقت صبغه ی الهی به خود می گیرد و این یک امر حقیقی است که آثار حقیقی به دنبال دارد .توسل حقیقتا مقوله ای لفظی نیست گر چه از ناحیه اولیای دین ،الفاظ توسل ودعا نیز ماثور است آنان هم حقیقت توسل و هم الفاظ حاکی از حقیقت آن را تعلیم داده اند اگر ما تنها به لفظ بسنده کنیم هر گز نمی بایست توقع آثار توسل را داشته باشیم و علت اینکه بسیاری از دعاها و تو سلات ما مستجاب نیست همین است ،سر عدم استجابت دعا و توسل این است که مقصود و مطلوب ما در منظومه نظام احسن هستی نمی گنجد و خیر نیست و یا مقتضی آن که همان تحول درونی ماست موجود نمی باشد . در بیان ماهیت توسل نوشته اند :((توسل عبارت است از انجام دادن عملی را تا به سبب آن فرد به سوی خدا نزدیک شود.))

منبع :شمیم یاس ،شماره 101